Onlangs echter een aardige discussie gehad over het Paretoprincipe, in de volksmond ook wel de 80-20-regel genoemd die opgesteld werd door Vilfredo Pareto in 1906. Hij stelde dat 80% van de economie beheerst werd door 20% van de mensen. De vraag is dus vooral of je wel alle klanten tevreden moet zien te houden of je aandacht vooral te besteden aan de directe doelgroep. In dat laatste geval is het niet erg om een deel van de klanten – op een nette manier graag – af te poeieren.

Houden ze deze cijfers ook in rekening bij het selecteren van de 2000 tweets? En dan de mooie verdeling van 200 tweets per half uur. Zijn de dagelijkse tweets exact evenredig verdeeld over die uren? Waarom telt enkel van maandag tot vrijdag mee, terwijl ook in het weekend (en ’s avonds) iedereen op twitter zit.

Ik besef dat er veel ‘gebabbel’ is op twitter, niet altijd even zinvol uiteraard. Die vaststelling maakt de cijfers geloofwaardig, maar niet correct. De manier van onderzoeken ook niet. Ik bekijk de cijfers met een gedeelde gevoelens: geloof en wantrouwen.

Jouw eigen mening sta ik echter zeker bij: die ‘babble’ betekent voor PR een nuttige bijdrage, zonder twijfel. En die zal nooit wegvallen, ook al wil Twitter meer het instant nieuws kanaal dat ze kunnen zijn in de verf zetten. Hell yeah voor PR dus, maak gebruik van Twitter om te weten wat mensen boeit, of dit nu een (voor de meerderheid op twitter) professionele meerwaarde heeft of eerder als nutteloze info overkomt.