Ik kan Koen Fillet alleen maar bijtreden. Johan Janssens, het zou me verbazen als de naam je niets zegt. Een unieke beetje raspende stem, en altijd rustig en vandaag bezig aan zijn laatste werkdag.
Vroeger meer dan nu, waren nieuwslezers voor mij een beetje als huisgeesten. Ze waren op tijd en stond aanwezig in de ruimte maar ik stond er niet echt bij stil. Ik zal zelf wel veranderd zijn door de jaren maar nu vind ik ze ‘opdringeriger’, als je begrijpt wat ik bedoel. De eerste keer dat ik me bewust werd van Johan Janssens moet tijdens een examenperiode geweest zijn.
Ik was net terug van een bezoekje aan Bibi, de uitbater van de nachtwinkel naast mijn kot op de Paardenmarkt. Ik had er een potje Aiki noodles gekocht en een blikje Red Bull want ik wilde de nacht gebruiken om de hele cursus nog een keer te doorlopen voordat ik examen zou doen de volgende ochtend.
Ik keek niet op mijn klok, want daar werd ik zenuwachtig van.
De nieuwslezer hield me met zijn tussenkomsten wel op de hoogte. Toen leerde ik de naam Johan Janssens kennen. Ik wist niet dat hij daar in zijn short zat te presenteren. En ik vraag me af of er zo ‘s nachts wel iemand was om mee te keuvelen in de studio. Het was in elk geval leuk om te horen dat er nog mensen wakker waren op dat moment.
Louis, hij had gelijk: dàt er een bulletin is, is belangrijker voor de luisteraar dan de inhoud.
{ 1 trackback }